Leuvensehof Portaal Nijmegen 50 jaar: Franz en Dirk wonen er nog steeds!

Afgelopen vrijdag 25 juli vierde wooncomplex Leuvensehof van Portaal een bijzonder moment: het gebouw bestaat precies 50 jaar. Dit jubileum werd gevierd met een kleine, warme bijeenkomst met bewoners, koffie, gebak en een bijzonder moment: het hijsen van een eigen vlag.

Een klein moment vol betekenis
Rond 14.00 uur kwamen bewoners samen in de ontmoetingsruimte van Leuvensehof voor een feestelijk samenzijn. Onder het genot van koffie en tompoezen vertelde wijkbeheerder Wim van Portaal over de geschiedenis van het gebouw en het ontstaan van de jubileumvlag. Die vlag werd ontworpen door Brian, een jonge bewoner én grafisch ontwerper. Na de toespraak ging het gezelschap naar buiten, waar de vlag feestelijk werd gehesen. Een bijzonder moment, vooral voor Franz (83), de allereerste bewoner van Leuvensehof, die het touw zelf mocht aantrekken. “Het was klein, maar gezellig,” zegt Franz. “Zo’n moment geeft een warm gevoel. En als die vlag dan mooi wappert in de wind, dat is prachtig om te zien.”

Franz (83): al 50 jaar op de 12e etage
Franz woont sinds 29 juli 1975 in Leuvensehof. Hij kreeg als eerste bewoner de sleutels van zijn woning en verhuisde via het trappenhuis met meubels en al (want de liften werkten toen nog niet) naar de twaalfde verdieping. “Het uitzicht is schitterend,” vertelt hij. “Je kijkt richting Ede-Wageningen, Ravestein en het bosrijke Dukenburg. Ik zit hier heerlijk.” Franz spreekt met warmte over de flat én over zijn buren. “Dit is mijn thuis. Er is rust, ruimte en een prachtig uitzicht.” En het contact met de buren? “Vroeger hielp mijn buurvrouw met de planten als ik op vakantie was, en bakte ze zelfs een taart als ik terugkwam. Nu heb ik contact met een buurjongen met wie ik dat soort contact ook heb. Hij helpt me met de post, planten, de computer of soms een maaltijd. En andersom help ik hem weer met klusjes, zoals het ophangen van de gordijnen. Dat contact is heel waardevol.” Hoewel Leuvensehof vroeger niet altijd positief in het nieuws stond, is er veel veranderd. Franz laat zien wat deze plek óók is: een plek waar mensen zich vanaf dag één thuis voelen.

Dirk (76): “Hier is het goed wonen, ik blijf nog even”
Ook Dirk woont al decennialang in de flat, sinds 1978. Wat begon als een tijdelijke oplossing, groeide uit tot een vaste woonplek. “Ik ben hier blijven plakken. Het is rustig, vriendelijk en het uitzicht is prachtig.” Dirk woont op de zevende verdieping en zag Dukenburg in vijftig jaar tijd veranderen. “In het begin was het allemaal kaal. Nu is het hier volop groen. Vanaf mijn balkon kijk ik uit over de boomtoppen, dat blijft bijzonder.” Zijn mooiste herinnering? De behulpzaamheid. “Toen ik slecht ter been was, hoefde ik maar iemand te vragen en mijn boodschappen werden voor me naar boven gebracht. Tegen de tijd dat ik boven was, stonden de boodschappen al voor mijn deur. Dat soort dingen vergeet je niet.” Ook Dirk voelt zich nog altijd thuis in Leuvensehof. “Ik blijf nog even.”